متن آهنگ روزگار از سهیل جامی

دل از این روزگار کندم
میخوام تنهاترین باشم
نگاه از آیینه بردارم
با غصه همنشین باشم
دل از این روزگار کندم
میون غصه ها جاشه
زمین خوردم تو این روزا
ولی شاید بشه پاشه
توی دریای عاشق ها
شکسته این قایق قلبم
من هراس از اون روز دارم
چجوری جز فردا شم
دل از این روزگار کندم
تو رویای چشات غرقم
شده پاره طناب عشق
ولی بازم به تو بندم
دل از این روزگار کندم
ندارم من دیگه مرحم
واسه زخمای این قلبم
واسه درمون این دردم
شده ابری هوای دل
میاد بارون روی گونه
تو لیلی بودی و من هم
شاید مجنون تو باشم
دل از این روزگار کندم
تو رویای چشات غرقم
شده پاره طناب عشق
ولی بازم به تو بندم